13. Hukuk Dairesi

Davacı, davalı bankadan krediler kullandığını, kullandığı krediler sırasında davalı bankaca kendisinden toplam 5.770,00 TL masraf kesintisi yapıldığını ileri sürerek haksız şekilde alınan toplam 5.770,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalı, davanın reddini dilemiştir. Mahkemece, davanın kabulü ile 5.770,00 TL alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı banka tarafından temyiz edilmiştir.

1.Somut uyuşmazlıkta davacı farklı tarihlerde davalı banka ile konut, taşıt ve ticari taksitli kredi sözleşmeleri imzalamıştır. Mahkemece, Ticaret Mahkemesi sıfatıyla davalı banka tarafından tahsil edilen ve davacı tarafça talep edilen tüm masrafların davacıya iadesine karar verilmiştir. Oysa ki davacının talep ettiği toplam 5.770,00 TL alacağın bir kısmının davalı bankadan kullanmış olduğu tüketici kredisi sözleşmelerine ilişkin olduğu anlaşıldığından, bu kredi açısından davacı yasanın 3.maddesinde belirtilen “tüketici” tanımına girmektedir. Tüketici kredileri nedeniyle tahsil edilen masrafların iadesi açısından dava ticari dava niteliğinde kabul edilemez. Bu durumda gerekirse davacının talep ettiği masraf kalemleri yönünden konusunda uzman bilirkişiden rapor alınarak sonucuna göre, tüketici kredisi sebebiyle tahsil edilen masraflara ilişkin dava tefrik edilerek; müstakil bir Tüketici Mahkemesi varsa görevsizlik kararı verilmesi, ayrı bir Tüketici Mahkemesi yok ise ara karar ile davaya Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla bakılmasına, ticari krediden doğan masraflara ilişkin olarak ise yargılamaya devam etmek suretiyle karar verilmesi gerekirken, hem konut kredisi hem de ticari krediye ilişkin masraf iadesi talebinden ibaret davanın Ticaret Mahkemesi sıfatıyla görülmüş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

2.Bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına,