11. Ceza Dairesi

Sanık müdafiinin temyiz isteminin yasal sürede yapılmadığı anlaşılmış ise de, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 30.06.2009 gün ile 104/183 sayılı kararında da açıklandığı üzere, yokluğunda verilen hüküm ile atanan zorunlu müdafiinin temyiz dilekçesinin, kendisine zorunlu müdafii atandığından haberdar olmayan sanığa tebliğinin gerektiği, mahkemece sanığa yapılan 16.05.2012 günlü tebligattan sonra sanığın aynı gün yaptığı temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede gereği görüşüldü;

Sanığın ve Sevinç Yetik'in soruşturma aşamasında 03.03.2004 ve 08.03.2004 günlü ifadelerinden de açıkça anlaşıldığı üzere, suça konu çeklerin sanık tarafından farklı zamanlarda kullanıldığı cihetle , somut olayda 765 sayılı TCK'nun 80 ve 5237 sayılı TCK'nun 43. maddesi uyarınca zincirleme suça ilişkin hükümlerin uygulanma koşullarının mevcut olduğu anlaşılmakla tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiş, tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık hakkında 765 sayılı TCK'nun 81. maddesinin uygulanmaması isabetsizliği karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, yüklenen suçun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca mahkemece 765 ve 5237 sayılı Yasa hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime imkan verecek şekilde gösterilip birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasa belirlenerek sonucuna göre karar verilmiş, 5271 sayılı CMK'nun 231/5. maddesinin uygulanmama gerekçesi gösterilmiş ve incelenen dosyaya göre hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık ve müdafiinin, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 12.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.