2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından; manevi tazminat, ziynet alacağı ve nafakaların reddi yönünden; davalı erkek tarafından ise kusur belirlemesi ve maddi tazminat yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı kadının tüm, davalı erkeğin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2.Davacının maddi tazminat talebi Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesi kapsamında olmayıp, davacı adına çekilip ödenen fakat davalı tarafından kullanıldığı iddia olunan ihtiyaç kredisi bedelinin tahsiline ilişkindir. Bu istek Borçlar Hukukundan ve genel hükümlerden kaynaklanmakta olup, Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine dair 4787 sayılı Kanunun 4. maddesinde yer alan aile hukukundan kaynaklanan dava ve işlerden değildir. Genel mahkemeler görevlidir. Görev, kamu düzenine ilişkin olup, hakim tarafından yargılamanın her aşamasında res'en gözetilir. Bu talep bakımından davanın ayrılarak görevsizlik kararı verilmesi gerekirken; işin esasının incelenmesi doğru bulunmamıştır.