2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından, kusur belirlemesi, reddedilen maddi ve manevi tazminat talepleri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece, eşit kusurlu kabul edilerek kadının boşanma davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilmiş ise de; davalı erkeğin mahkemece belirlenen ve temyiz edilmeyerek kesinleşen kusurlu davranışı yanında "Babanla ikinizin defterinizi dürerim" şeklinde tehdit ettiği ve eşine hakaret ettiği, buna karşılık kadınında mahkemenin de kabulünde olduğu üzere "Bu evliliği babam istemiyor" diyerek evliliğe ailesinin müdahalesine izin verdiği anlaşılmaktadır. Kadına kusur olarak yüklenen hakaret ve aşağılama vakıasına erkek tarafından dayanılmadığından kadına kusur olarak yüklenemez. Gerçekleşen bu duruma göre boşanmaya sebep olan olaylarda davalı erkeğin ağır kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Erkeğin kusurlu davranışları aynı zamanda kadının kişilik haklarına saldırı teşkil edecek niteliktedir. Öyleyse, davacı kadın yararına Tük Medeni Kanununun 174/1-2. maddesi koşulları oluşmuş olup, tarafların ekonomik ve sosyal durumları, fiilin ağırlığı ve hakkaniyet kuralları gözetilerek uygun miktarda maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, hatalı kusur belirlemesine göre kadının tazminat taleplerinin reddi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.