8. Hukuk Dairesi

Davacılar vekili, dava dilekçesinde belirttiği taşınmazlar üzerinde bulunan muhdesatların müvekkilleri tarafından yapıldığının tespitine karar verilmesini istemiştir. Davalılardan ... vekili, 1990-2000 yıllları arasında muhdesatların inşa edildiğini, o tarihte davacıların tapuda malik olmadığını, ayrıca davacılardan ...'nın da söz konusu taşınmazı 5/7/2004 tarihinde edindiğini, belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur. Davalılardan ..., mülkiyet iddialarına bir diyeceğinin olmadığını, dava açılmasına sebebiyet vermediğinden hakkında yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğini beyan etmiştir. Davalılardan ..., ön inceleme duruşmasında davayı kabul ettiğini bildirmiştir. Davalılardan ..., ... ve ..., dava konusu muhdesatlar hakkında bir bilgilerinin olmadığını beyan etmişlerdir. Davalılardan ..., davanın reddine karar verilmesini savunmuştur. Diğer davalılar, davaya cevap vermemiştir. Dava muhdesatın tespiti isteğine ilişkindir. Mahkemece, dava konusu yapılan muhdesatların davacılar tarafından meydana getirildiğinin tespitine, yargılama giderleri, harç ve vekalet ücretinin davalı ... dışındaki davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacılara verilmesine karar verilmiş, hükmün, yargılama giderlerine ilişkin bölümü, davalılardan ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir. HMK 326. maddesine göre; kanunda yazılı haller dışında, yargılama giderlerinin aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verilir. Aynı Kanun'un 323. maddesine göre ise; harç, vekalet ücreti ve sayılan diğer giderler yargılama giderlerindendir. Muhdesatın tespitine ilişkin davalarda, davanın kabulü halinde, yargılama giderlerin zemin bedeli hariç, muhdesatların değeri ve davalıların payları gözönünde bulundurularak karar verilir. Bu durumda, mahkemece hüküm altına alınan harçların, davacı taraf lehine takdir edilen vekalet ücretinin ve diğer yargılama giderlerinin temyize gelen davalılara payları oranında yükletilmesi yerine, yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır. Ancak, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.