14. Ceza Dairesi

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan yapılan yargılama sonucunda, eylemi çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçuna teşebbüs kabul edilerek bu suçtan mahkumiyetine dair Vezirköprü Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 20.05.2015 gün ve 2014/41 Esas, 2015/36 Karar sayılı hükmün sanık müdafii ile O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 29.02.2016 gün ve 2016/92 Esas, 2016/1883 Karar sayılı ilamı ile hükmün bozulması yönündeki kararı ile ilgili olarak ilk derece mahkemesince direnme kararı verilerek kurulan 27.05.2016 gün ve 2016/42 Esas, 2016/86 Karar sayılı ilamın O Yer Cumhuriyet Savcısı ile sanık müdafiince temyiz edilmesinin ardından Yargıtay Ceza Genel Kurulunda inceleme sırası bekleyen dosyanın 02.12.2016 günlü, 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 24.11.2016 günlü, 6763 sayılı Kanunun 38. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 10. maddenin iki ve üçüncü bentlerine istinaden direnme kararıyla ilgili değerlendirme yapılmak üzere Dairemize gönderildiği anlaşılmakla yapılan incelemede gereği düşünüldü:

Dairemizin 29.02.2016 gün ve 2016/92 Esas, 2016/1883 sayılı bozma kararı usul ve kanuna uygun olup ilk derece mahkemesince anılan ilama yönelik kurulan 27.05.2016 gün ve 2016/42 Esas, 2016/86 sayılı direnme ilamında belirtilen gerekçelerin, sanığın icra hareketlerini sonuna kadar götürme imkanı varken organ sokma amacını gerçekleştirmesine engel olacak mahiyet ve derecede bir engel bulunmaksızın gönüllü olarak vazgeçtiği gözetildiğinde eylemin mevcut haliyle çocuğun basit cinsel istismarı suçunu oluşturduğu ve bu suçtan teşdiden ceza tayini de mümkün görüldüğünden Reddiyle, 6763 sayılı Kanunun 38. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 10. maddenin üçüncü bendine istinaden anılan direnme kararıyla ilgili hüküm kurulmak üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kurulunca incelenmesi için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.