11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada bozmaya uyularak verilen 08/02/2013 tarih ve 2012/687-2013/89 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı banka vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için arafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin davalı banka nezdinde bulunan hesabından müvekkilinin haberi olmaksızın davalı tarafından düzenlenen tediye fişiyle 10.350,00-TL’nin başkasının hesabına aktarıldığını ileri sürerek, müvekkilinin kredi hesabından usulsüz olarak zimmete geçirilen 10.350,00 TL’nin tediye tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı banka vekili ile daval zamanaşımı definde bulunarak davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, "davacı vekilinin dilekçesinin üst kısmında ticari temerrüt faizi talep etmesine rağmen sonuç bölümünde yasal faiz talep ettiği, bu çelişki giderilmeden yasal faize hükmedilmesinin doğru görülmediği" yönündeki bozma ilamına uyularak yapılan yargılama ve tüm dosya kapsamına göre, davacının davalıların kusuru sonucu zarara uğradığı, davacı vekilinin karar oturumundaki beyanında terditli faiz talepleri olmadığını ve ticari temerrüt faizi uygulanmasını talep ettiklerini belirttiği gerekçesiyle, davanın kabulü ile 10.350 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek ticari temerrüt faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı banka vekili temyiz etmiştir. Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı banka vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.