11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada verilen 22/01/2013 tarih ve 2009/159-2013/26 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 21.02.1999 tarihli aşlıklı tahsilat makbuzu ile davmsilcisine 27.500 ödediğini, kendisine bu meblağın istendiği zaman çekilebileceği garantisinin verildiğini, ancak paranın geri istenmesi halinde her defasında sözlü yeni bir garanti verilerek ödeme vadesinin ertelendiğini, davalıların mevduat toplama niteliğindeki bu faaliyetinin Bankalar Yasasının ihlâli olduğunu, yine bu işlemlerin ve sermaye piyasası araçlarının halka arzının izinsiz aracılık faaliyeti kapsamına girdiğini ve mevzuatında cezai müeyyidelerle karşılandığını, davalı şirket ve yetkililerinin faaliyetlerinin yasaya müvekkiline verilen zarardan şirketin yönetim kurulu başkanı ...'in TTK'nın 336 vd. maddeleri hükümleri uyarınca doğrudan sorumlu olduğunu, adı geçen davalı hakkında ceza davası açıldığını ileri sürerek; 27.5000.020,64 TL'nin temerrüt faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, zamanaşımı definde bulunmuş; paranın tarafından alındığını, bu nedenle müvekkillerine husumet düşmeyeceğini, bu davaya bakmaya yetkili olmadığını, 21mevzuatına ve denetimine tâbi olduğunu, çıkardıkları hisse senetlerinde de evzuatına uygun davranıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; dava konusu paranın davalı ... tarafındanadına tahsil edildiği, karşılığında herhangi bir şey verilmediği ve iade edilmediği, davalı ...'in bu kusurlu eylemi nedeniyle TTK'nın 336. maddesi gereğince sorumlu olduğu, bu davalının kusursuzluğunu ispatlayamadığı, diğer dava organik ilişkisi nedeniyle dava konusu paranın tazmininden sorumlu olduğu, aksi düşüncenin TMK'nın 2. maddesindeki dürüstlük kuralına aykırılık teşkil ettiği gerekçesiyle; davanın kabulüne, 30.020,60 TL'nin temerrüt faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Kararı davalılar vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.