13. Hukuk Dairesi

Davacı, davalı Vakfa 2004-2006 yıllarında damızlık büyük ve küçük baş canlı hayvan teslimat yaptığını, ihale şartnamesine göre satış bedelinin “KDV hariç” olacak şekilde belirlendiğini, ihale şartnamesine göre KDV'.nin bedele ilave edileceğini, KDV mükellefi davalı Vakıf yetkililerinin mal teslimlerinde %1 oranında KDV uygulanarak fatura tanzimini istediklerini, vergi denetim elemanlarınca yapılan incelemelerde, bu tür satışlarda KDV oranının %8 olması gerektiği belirtilerek kendilerine %7 KDV farkı, gecikme faizi ve vergi ziyaı cezası tahakkuk ettirildiğini, canlı hayvan teslimatına ilişkin KDV oranlarında yaşanan belirsizliğin faturasının kendilerine çıkarıldığını, buna davalının sebep olduğunu, 2004-2006 yıllarında davalı vakfa 419.750,00 TL canlı havyan sattığını, 4.197,00 TL %1 oranında KDV kestiğini, halbuki %8 oranında 33.580,00 TL KDV kesilmesi gerektiğini, arada %7'lik 19.383,00 TL KDV farkı oluştuğunu, %7'lik KDV farkına ilişkin olarak Maliye ile uzlaşmaya girildiğini ve sonuçta; 29.383,00 TL'lik KDV farkı, aylık %3 gecikme faizi ve vergi cezasının tahakkuk ettiğini belirterek uzlaşma sonucu maliyeye ödemek zorunda kaldıkları 29.383,00 TL'lik KDV farkı, 5,000,00 TL gecikme cezası, 5.000,00 TL vergi ziyaı cezası olmak üzere toplam 39.383,00 TL'nin fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı, davanın reddini dilemiştir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, 3065 sayılı KDV Kanunu m. 28 ek olarak çıkarılan Bakanlar Kuruluna verilen 2013/32970-2014/14824 yetkiye göre yayımlanan 2002/4480 sayılı kararnamenin 8. Maddesi ve 213 sayılı VUK m. 11 uyarınca davacı tarafından eksik kesilen 29.071,87 TL KDV farkının tahakkuk tarihinden itibaren işleyecek 6183 Sayılı Yasada belirtilen faiz oranı dikkate alınarak davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine dair karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1.Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2.Davacı taraf 1.11.2011 havale tarihli dava dilekçesi ile alacağının, tahakkuk tarihlerinden itibaren işleyecek ticari temerrüt faizi ile tahsilini istemiş olup, Borçlar Kanunu'nun 101/1 maddesi uyarınca davalı davadan önce temerrüde düşürülmediğinden davacı ancak dava tarihinden itibaren faiz isteyebilir. Davacı taraf tacir olduğundan, alacağına uygulanacak faizin 3095 sayılı yasa uyarınca ticari avans faizi olması gerekmektedir. Mahkemece 6183 sayılı hükümler uygulanarak faize hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması HUMK.nun 438/7 maddesi gereğidir.