11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 26/12/2013 tarih ve 2012/176-2013/355 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankada bulunan hesabından, iradesi dışında, 23.04.2006 tarihinde 9.600 Euro tutarındaki paranın internet bankacılığı yoluyla TL'ye çevrilip 3. kişilerin hesaplarına aktarıldığını, tüm çabalara rağmen söz konusu paranın geri alınamadığını, davalı bankanın olayda tam kusurlu olup, yeterli güvenlik önlemlerini almamış olması sebebiyle söz konusu zararın doğduğunu ileri sürerek 9.600 EURO alacağın olay tarihi olan 23.04.2006 tarihinden itibaren işleyen ticari avans faizi ile birlikte davalı bankadan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacının hesabına erişim sağlamak için kullandığı kendisi tarafından belirlenen ve başkaları tarafından bilinmemesi gereken kişisel bilgilerinin, davacının ihmalkar davranış sergilemesi ya da davacı kanalı ile dolandırıcıların eline geçtiği hususunun davalı banka tarafından somut delillerle kanıtlanamadığı, sahtecilik işleminin davacıya değil davalı bankaya karşı gerçekleştirilmiş olduğu, bu nedenle gerekli özeni göstermeyen davalı bankanın davacı hesabından çekilen paranın tamamından sorumlu tutulması gerektiği gerekçesiyle 9.600 Euro'nun (fiili ödeme günündeki kur üzerinden) olay tarihi olan 23/04/2006 tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile birlikte davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

1.Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2.Ancak, 3095 sayılı Kanun'un 4/a maddesi uyarınca, sözleşmede daha yüksek akdi veya gecikme faizi kararlaştırılmadığı hallerde, yabancı para borcunun faizinde Devlet Bankalarının o yabancı para ile açılmış bir yıl vadeli mevduat hesabına ödediği en yüksek faiz oranının uygulanması gerekirken mahkemece yabancı para alacağının avans faizi ile tahsiline karar verilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle temyiz eden davalı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiş ise de; kanuna aykırı olan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasının gerektirmediğinden, kararın HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.