11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı verilen 27/12/2013 gün ve 2012/420-2013/539 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

1.Mahkeme ilamı, mümeyyiz davalı vekiline 13/02/2014 tarihinde tebliğ edilmiş olup, karar davalı asil tarafından, HUMK`nın 432/1 nci madde hükmünde yazılı 15 günlük yasal temyiz süresi geçirildikten sonra 07/03/2014 günü temyiz edilmiştir. Aynı Yasa’nın 432/4 ncü maddesi uyarınca süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.03.1990 gün ve 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince Yargıtay tarafından da bu yönde karar verilebileceğinden, mümeyyiz davalı vekilinin temyiz isteminin süre yönünden reddi gerekmiştir.

2.Davacı vekilinin temyiz istemine gelince;davacı vekili HUMK’nın 432/1 maddesi gereğince süresi içinde temyiz isteminde bulunmamış olmasına rağmen, mümeyyiz davalı vekilinin temyizi üzerine HUMK’nın 433. maddesinde öngörülen sürede verdiği dilekçesi ile harcını da yatırarak katılma yolu ile temyiz isteminde bulunmuştur. Bu temyiz isteminin kabulü, mümeyyiz davalı vekilinin temyiz isteminin kabulüne bağlıdır. Yukarıda açıklandığı üzere mümeyyiz davalı vekilinin temyiz istemi reddedilmiş olup böyle bir temyize katılma yolu ile temyiz de mümkün değildir. Bu itibarla, davacı vekilinin temyiz isteminin de bu nedenle reddi gerekmiştir.