4. Hukuk Dairesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 08/01/2015 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 12/05/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının temyiz itirazları reddedilmelidir.

2.Davalının temyiz itirazlarına gelince; Dava, haksız şikayet nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, ancak kendisini vekil ile temsil ettiren davalı yararına hangi talep için verildiği belirtilmeden 1.500,00 TL vekalet ücretine hükmedilmiştir. Mahkemece davalı yararına 31/12/2014 tarih ve 29222 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren ve karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 10. maddesinin 4. fıkrasında yer alan “Manevi tazminat davasının, maddi tazminat veya parayla değerlendirilmesi mümkün diğer taleplerle birlikte açılması durumunda; manevi tazminat açısından avukatlık ücreti ayrı bir kalem olarak hükmedilir” şeklindeki düzenleme dikkate alınarak, maddi ve manevi tazminat talepleri için ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır. Ancak bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 6100 sayılı HMK’nun geçici 3. maddesi uyarınca temyiz hükümleri bakımından halen yürürlükte olan 1086 sayılı HUMK’nun 438/7 maddesi uyarınca hüküm düzeltilerek onanmalıdır.