2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından; kusur belirlemesi, nafaka ve tazminatlar yönünden, davalı kadın tarafından ise; tamamı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kadının tüm, davacı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2.Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden; davacı erkeğin, evine bakmadığı, eşinin ihtiyaçlarını karşılamadığı, davalı kadının ise evlilik birliğinin üzerine yüklediği görevleri yerine getirmediği sabittir. Her ne kadar mahkemece davacı erkeğin, karısından boşanmak istediğini söyleyerek karısını baba evine gönderdiği kabul edilmiş ise de; davalı kadının bu iddiasını sunduğu delillerle ispatlayamadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda, boşanmaya neden olan olaylarda tarafların eşit kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Eşit kusurlu eş yararına maddi tazminata karar verilemez (TMK m. 174/1). Durum böyleyken; mahkemece, davacı erkeğin daha ağır kusurlu kabul edilmesi ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak davalı kadın yararına maddi tazminata hükmedilmesi isabetsiz olmuş, bozmayı gerektirmiştir.