11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada ...

1.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 07/02/2013 gün ve 2012/553-2013/104 sayılı kararı onayan Daire’nin 13/12/2013 gün ve 2013/9280-2013/22843 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davacının ... isimli şahsın 10.05.2005 tarihinde davalı bankadan çektiği 20.000,00 TL'lik krediye kefil olduğunu, çekilen kredinin süresinde ödendiğini, davacının kefilliğinin de sona erdiğini, davalı bankanın ... isimli kişinin ayrıca kredi kartı borcunu ödemediği gerekçesi ile davacıya noter ihtarnamesi çektiğini, davacının cevaben kredi kartı borcunun kendisinden istenemeyeceğini bildirdiğini, buna rağmen davalı bankanın baskısı üzerine 18.11.2007 tarihinde davalı bankaya faizleri ile birlikte 17.483,00 TL ödediğini ileri sürerek, ödediği bu miktarın ödeme tarihinden itibaren ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, Dairemizin 16.04.2012 tarihli bozma ilamına uyulmasına karar verilerek yapılan yargılama sonunda, davacının ödediği borç miktarı olan 17.483,00 TL davacının kefil olarak imzaladığı genel kredi sözleşmesindeki limit olan 80.000,00 TL'nin altında bulunduğundan davacının bu borçtan genel kredi sözleşmesin 17. maddesi gereğince sorumlu olduğu, dolayısıyla davacının davasını ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine dair tesis edilen karar, davacı vekilini temyizi üzerine, Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.