9. Hukuk Dairesi

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili müvekkilinin iş sözleşmesinin işveren tarafından haksız nedenle feshedildiği ileri sürerek, feshin geçersizliğine ve işe iadesine, 4 aylık boşta geçen süre ücret ile 8 aylık ücreti tutarında işe başlatmama tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde müvekkili işverenin davacının performansının düşüklüğü nedeniyle iş akdini geçerli nedenle feshettiğini savunarak,davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece toplanan deliller ve tüm dosya kapsamının değerlendirilmesinde;davanın 1 aylık hak düşürücü süre içerisinde açıldığı, davalı firmanın 30 dan fazla işçisinin bulunduğunun anlaşıldığı, davacının davalıya ait iş yerinde 26/04/2010 - 02/11/2015 tarihleri arasında çalıştığı, kıdeminin 6 aydan fazla olduğu, davacının iş akdi feshi tarihinde davacının çalıştığı iş yerinde çalışan sayısının 30 dan fazla olduğu, davanın süresinde açıldığı, davacının davalı iş yerinde yapmış olduğu işe göre süreli işlerden olmadığı, işveren vekili statüsünde olmadığı ve bu halin ile 4857 Sayılı Yasanın 18. ve 20. maddelerinde aranan dava şartlarının var olduğu, davalı işveren tarafından iş yerine özgü önceden saptanmış objektif performans kriterlerinin olmaması, iş yerinde fesihten önce belirlenmiş değerlendirme form ve kriterlerin bulunmaması, bu kriterlerin davacı işçiye tebliğ edilmemiş olmaması, davacının performansının düşük olduğuna dair herhangi bir savunmasının alınmadığı, hedef belirlenmediği, mukayeseyi yapabilecek evrakların dosyaya davalı işverence ibraz edilmediği, davacının bu yönde savunmasının alınmadığı anlaşıldığından, yerleşmiş Yargıtay içtihatları gereğince sair hususlar araştırılmaksızın, feshin son çare olma ilkesine uyulmadığından davanın kabulüne, davacının kıdemi göz önüne alınarak Yargıtay içtihatları doğrultusunda davacının işe başlatılmaması halinde davalı işverenin ( 5 ) aylık ücret miktarı kadar tazminat ödemesine hükmedilmiştir. D) Temyiz: Kararı davalı temyiz etmiştir. E) Gerekçe: Duruşmada tefhim edilen ve hükmün esasını teşkil eden hüküm özeti ile gerekçe arasında çelişki olması 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına aykırıdır. 6100 sayılı HMK. 298/2. maddesinde kısa karar ile gerekçeli kararın çelişkili olamayacağı yukarıda belirtilen Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'na uygun bir biçimde yeniden düzenlenmiştir. 6100 sayılı HMK.nun 298/2. maddesine göre “ Gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.”

Somut uyuşmazlıkta mahkemece gerekçede davacının kıdemi göz önüne alınarak Yargıtay içtihatları doğrultusunda davacının işe başlatılmaması halinde davalı işverenin 5 aylık ücret miktarı kadar tazminat ödemesine karar verilmesine rağmen hüküm özetinde 4 aylık ücreti kadar tazminat ödenmesine karar verilmek suretiyle gerekçe ile hüküm arasında çelişki yaratacak şekilde hüküm kurulmuştur.

Hüküm özeti ile gerekçeli karar arasındaki çelişki yukarıda belirtilen Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı ve HMK. nun 298/2. maddesine göre başlı başına bozma sebebidir. Bu nedenlerle 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına, 6100 sayılı yasanın HMK.nun 298/2. maddesine aykırı olduğu anlaşılan hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir. F) SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 04.07.2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.