2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından, kusur belirlemesi, kadın yararına hükmolunan tedbir ve yoksulluk nafakası yönünden, davalı-karşı davacı kadın tarafından ise, erkeğin kabul edilen davası, kusur belirlemesi, reddedilen tazminat talepleri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2.Mahkemece taraflar eşit kusurlu kabul edilerek boşanma kararı verilmiş ise de, tarafların mahkemece kabul edilen ve gerçekleşen kusurlu davranışlarına göre boşanmaya sebep olan olaylarda, davacı-davalı erkek ağır kusurludur. Hal böyle iken, tarafların eşit kusurlu kabul edilmesi ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak davalı-karşı davacı kadının maddi ve manevi tazminat isteklerinin reddedilmesi doğru değildir.

3.Toplanan delillerden; davalı-davacı kadına miras yoluyla intikal etmiş olan hisseli taşınmazların bulunduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece taşınmazların değerleri ile gelir getirip getirmediği ve ayrıca kadının emekli olduğu nazara alındığında güncel ve net emekli maaşı tespit edilerek davalı- karşı davacı kadının boşanma ile yoksulluğa düşüp düşmeyeceğinin (TMK m.175) araştırılması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde yoksulluk nafakasına hükmedilmesi doğru olmamıştır.