22. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işverenin ... bulunan ... üstlerinde yürüttüğü inşaat işlerinde 04.01.2011-25.05.2012 tarihleri arasında mekanik ustası olarak çalıştığını, iş akdinin işveren tarafından haklı nedene dayanılmaksızın bildirimsiz olarak feshedildiğini beyanla, kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti ve fazla çalışma ücreti alacaklarını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti: Davalı, davacının izin alarak Türkiye’ye geldiğini, izin süresi sona ermesine rağmen ...’a dönmeyerek işbaşı yapmaktan kaçındığını, alacak talebinin haksız olduğunu beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davalı işveren tarafın davacının devamsızlık yaptığı iddiasına karşın, bu hususta devamsızlık tutanaklarını ibraz etmediği, yasal süresinde iş akdini haklı sebeple feshettiği yönünde delil sunmadığı gerekçesiyle ve toplanan deliller ile bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar vermiştir. Temyiz: Karar davalı vekilince temyiz edilmiştir. Gerekçe:

1.Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2.Taraflar arasında uyuşmazlık davacı işçinin kullandırılmayan izin sürelerine ait ücretlere hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 59. maddesinde, iş sözleşmesinin herhangi bir nedenle sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır. Yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin feshi şarttır. Bu noktada ilişkinin sona erme şeklinin ve haklı olup olmadığının önemi bulunmamaktadır. Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır. Bu konuda ispat yükü üzerinde olan işveren, işçiye yemin teklif edebilir.

Somut olayda davacı yurtdışında çalıştığından dosya mahalline geri çevrilerek emniyet müdürlüğünden pasaport kayıtları istenilmiş gelen cevabi yazıdan davacının davalı işyerinde çalıştığı sürede 16.08.2011-06.09.2011, 23.03.2012-13.04.2012 arası Türkiye'de bulunduğu 25.05.2012 tarihinde fesih üzerine tekrar yurda döndüğü tespit edilmiştir.

Davacı tanığı davacının yıllık iznini kullandığını ifade ettiğinden ve dosyada bulunan 06.03.2012 talep tarihli 23.03.2012-06.04.2012 arası izin talep formu mevcut olduğundan davacının yıllık iznini kullandığı tespit edildiğinden talebin reddi gerekir.

3.Taraflar arasında davacının fazla çalışma, milli bayramlar ve genel tatil günleri ile hafta tatili ücret alacağı olup olmadığı hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır. Taraflar arasında davacının fazla çalışma, dini-milli bayramlar ve genel tatil günleri ile hafta tatili ücret alacağı olup olmadığı hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır. Davacı işçinin fazla mesai yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla mesai yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla mesai alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla mesainin ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışma ve genel tatil çalışmasının bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla mesaisi olup olmadığı araştırılmalıdır. Fazla mesai çalışmasının yazılı delil ya da şahitle ispatı imkan dahilindedir. Fazla çalışmaya dair kurallar hafta tatili ve ulusal bayram ve genel tatil alacakları için de geçerlidir.

Dosya içeriğine göre somut olayda davacı tanıklarının işverenle husumeti olup beyanları tek başına hüküm kurmaya yeterli değilse de davalı tanığı ...'nın 19.06.2017 tarihinde temyiz incelemesi yapılan Dairemizin 2017/35643 esas sayılı dosyadaki beyanına göre Mayıs-Ekim dahil 07:00-19-20 arası 3 saat ara dinlenme ile çalışıldığı ifade edildiğinden ve aynı tanık bu dosyada 07-17 arası çalışıldığını ifade ettiğinden fazla çalışmanın yapıldığı sabittir. Fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarında davalı tanık beyanı esas alınarak, hafta tatili olan Cuma gününün, ve dini bayramların davacının yurt dışı çalışmalarının geçtiği ...'da da bayram olarak kutlandığı gözetilerek, dini bayramlar ve yılbaşı tatili ile hafta tatili ücreti alacak taleplerinin reddine karar verilmesi ve fakat ülkemizde resmi tatil olan dini bayram haricindeki milli bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığının kabulü ile ulusal bayram genel tatil çalışmaları karşılığı ücret alacaklarına ilişkin taleplerinin kabulü gerekirken dini bayramların birinci günleri hariç diğer tüm dini bayram günleri ile birlikte tüm ulusal bayram genel tatil günlerinde çalıştığının kabulüne göre yapılan hesaplama esas alınarak hüküm kurulmuş olması, ayrıca davacının Türkiyede bulunduğu sürelerin de hesaplanmada dışlanması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir. Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 03.07.2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.