11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı İstanbul 10. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 20.05.2013 gün ve 2012/16-2013/103 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Karar tarihinde yürürlükte bulunan HUMK’nın 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun ile değişik 427/2. maddesi hükmüne göre, miktar veya değeri 1.000 TL'yi geçmeyen taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar kesindir. Bu miktar, karar tarihi olan 20.05.2013 tarihi itibariyle 1.820.00 TL'dir. Dava dilekçesinde, davalının kısmi itirazının iptaline, takibin devamına ve davalı aleyhine haksız olarak itiraz edilen miktar olan 3.234,19 TL üzerinden inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesi istenilmiş, mahkemece davanın kısmen kabulü ile davalının İstanbul 5. İcra Müdürlüğü'nün 2011/10168 Esas sayılı takip dosyasında 549,02 TL asıl alacağa yönelik haksız itirazının iptali ile takibin asıl alacağa takip tarihinden itibaren borç tamamen ödeninceye kadar reeskont faizi uygulanmak suretiyle devamına, alacak miktarının yargılama safahatı içerisinde ibraz edilen defter ve belgeler ile getirtilen kayıtların incelenmesi suretiyle tespit edilebildiği ve bu itibarla likit olmadığı gerekçesiyle icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

Mahkemece kabul edilen miktar, yukarıda anılan madde hükmüne göre temyiz sınırının altında kalmaktadır. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün, 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden, davalı vekilinin temyiz isteminin mahkeme hükmünün kesin olması nedeniyle miktardan reddine karar vermek gerekmiştir.