9. Hukuk Dairesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalılardan ... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının emeklilik sebebi ile iş aktini sonlandırdığını, yıllık izinlerin kulandırılmadığını, sair bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarını istemiştir. B)Davalı cevabının özeti: Davalı Belediye vekili, husumet ve zamanaşımı savunmasında bulunmuş ve davacının yıllık izinlerini kullandığını, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir. Davalı ... cevap dilekçesi vermemiştir. C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, bilirkişi Av. ...dosyaya sunduğu 16/05/2014 tarihli bilirkişi raporunda ve öz olarak; 01/01/2005 tarihinden 28/03/2013 tarihleri arasında davalılar yanında çalıştığını feshin davacının emekliliği nedeniyle gerçekleştiğini, davacının 8 yıl , 2 ay ve 27 gün çalışmış olduğunu, 9.735,78 TL kıdem tazminatı, 2.162,28 TL nin taleple bağlılık ilkesi gereğ 100,00 TL 'sinin talep edilebileceğini beyan ve mütalaa ettiği, Park ve Bahçeler işi Belediyelerin asıl işlerinden olduğu, 5393 sayılı Belediye Kanunu 67. maddesi uyarınca Belediye'nin asıl işi olan temizlik işinin alt işverenlere devredilebileceğini öngördüğü, bu suretle dosyaya sunulan ihale sözleşmeleri ve celb edilen kayıtlar ile davaya konu işin yapılmasında davalı Belediye'nin de asıl işveren diğer davalının alt işveren olduğu, 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14 üncü maddesine göre en az bir yıl çalışması olan işçi, tazminata hak kazanacak şekilde hizmet akdinin fesih edilmesi veya iş sözleşmesinin sona ermesi halinde kıdem tazminatına hak kazandığı, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 53. maddesine göre, işyerinde işe başladığı günden itibaren, deneme süresi de içinde olmak üzere, en az bir yıl çalışmış olan işçilere yıllık ücretli izin verildiği, sözleşmenin feshi anının, yıllık ücretli izin hakkının ücrete dönüşmesinin, bir başka anlatımla izin ücretine hak kazanma zamanı olarak Kanun'da belirtildiği, iş sözleşmesinin feshedildiği tarihte izin ücretinin muaccel olduğu, ancak faiz başlangıcı bakımından işverenin ayrıca temerrüde düşürülmesi gerektiği, bu nedenle davalı vekilinin zamanaşımı itirazının kabul edilmediği, bilirkişinin dosyaya sunduğu raporun oluşa uygun, bilimsel ve hukuksal verilere dayalı, Yargıtay denetimine elverişli değerlendirilmekle ve bu rapora itibar edildiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz: Karar süresi içinde davalı Belediye vekili tarafından temyiz edilmiştir. E)Gerekçe:

1.Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı Belediye'nin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2.Somut uyuşmazlıkta, dosyadaki yıllık izin belgeleri açısından, bilirkişi raporunda 57 gün yıllık izin kullanımına dair belge olduğundan bahisle hesaplama var ise de dosyada "yıllık izin izlenimleri" defterinde davacıya atfen imza olan 2007 yılı Ocak, 2008 yılı Haziran, 2009 yılı Nisan aylarında izin kullanımına ilişkin kayıtlar ve "yıllık izin belgesi" adı ile davacıya atfen izin talep formaları 2012 yılı Kasım, Aralık, 2013 yılı Mart, 2012 yılı Ağustos ayları gibi yıllık izne atıf yapan belgeler ve bunlarda da davacıya atfen imza ve “uygundur” şeklinde onay bulunmaktadır. Bu belgelerdeki süreler davacının kullandığı hükme esas bilirkişi raporu ile kabul edilen 57 günden fazladır. Davacı asıl celbedilerek dosyadaki bütün yıllık izin belgeleri davacı asıla gösterilerek sonuca gidilmeli, bu arada, 57 gün yıllık izin kullandığının kabulünün, eldeki temyize konu kararı sadece davalının temyiz etmesi neticesinde davalının usuli kazanılmış hakkı olduğu da gözetilmelidir. İzin ücreti alacağının eksik araştırma ile hüküm altına alınması hatalıdır.

3.Hükmedilen miktarın net mi yoksa brüt mü olduğunun hükümde belirtilmemesinin HMK.nun 297/2. maddesine aykırı olup, infazda tereddüte yol açacağının düşünülmemesi hatalıdır. F)SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA , peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13/04/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.