11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada ...

4.Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 27/05/2013 tarih ve 2012/119-2013/130 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin her türlü ev tekstili, mobilya, çeyiz eşyaları ve aksesuar gibi çeşitli alanlarda ürün yelpazesini artıran tanınmış bir firma olduğunu, müvekkili firma adına kayıtlı "..." markalarının tanınmış marka olarak tescili için yaptıkları başvurunun, ibarenin ayırt ediciliği ve özgünlüğünün zayıf olduğu, bu ibarenin doğrudan doğruya başvuru sahibi firmayı çağrıştıracak düzeyde bir bilinirliğinin olmadığı gerekçesiyle, nihai olarak reddedildiğini, oysa reklam ve tanıtım çalışmaları sonucunda markanın müvekkili firma ile özdeşleştiğini ileri sürerek, ... ...'nın 13.01.2010 tarih ve 2010-M-69 sayılı kararının iptaline, tanınmış marka başvuru formunda yazılı müvekkiline ait "..." markalarının tanınmış marka olduğunun tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, kararın yerinde olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak, davacı şirketin 1987 yılında kurulmuş olup, ”...” ibareli ilk marka tescilini 1997 yılında gerçekleştirdiği, ... içinde tescilli 6 adet markanın bulunduğu, ... Protokolü çerçevesinde ... dışında da markanın tescil aşamasında olduğu, merkeze bağlı 17 adet franchise sözleşmesi çerçevesinde ... içinde faaliyet gösteren 17 adet ve ... dışında faaliyet gösteren 1 adet olmak üzere toplam 35 adet mağaza ile hizmet sunduğu, firma satışlarının önemli düzeylerde olduğu, markanın ulusal düzeyde yayın yapan çeşitli gazete ve dergilere reklamlar verdiği, gazete, dergi ve internet sayfalarında haberlerinin yer aldığı, çeşitli ulusal kanallarda yapılan ev dekorasyon programlarına sponsor olduğu, markaya ilişkin iki adet kamuoyu araştırma raporu yaptırıldığı, markanın tüm Türkiye’de olmasa da, önemli büyüklükteki bir coğrafi bölgede faaliyet gösterdiği, ”...” ibaresinin anılan hizmetlerde ayırtedici olduğu, yaptırılan kamuoyu bilinirlik araştırmalarında ev içi dekorasyonu alanında üst düzeyde bilinirlik rakamlarına ulaştığı, davacıya ait “...” markasının “Ev İç Dekorasyon Ürünlerine Yönelik Mağazacılık Hizmetlerinde" KHK’nın 7/1(i) maddesi anlamında tanınmış marka olabilme koşullarının oluştuğu gerekçesiyle ... ...’nın 13.01.2010 tarih 2010-M-69 sayılı kararının iptaline, markanın 556 sayılı KHK’nın 7/1(i) maddesi anlamında tanınmış olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir. Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.