2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından; reddedilen boşanma davası ve ziynet alacağı davasının reddedilen kısmı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Davacı tarafça dava dilekçesinde 10.000,00 TL ziynet eşyası alacağı talep edilmiş, yapılan yargılama sonucu mahkemece, talep kısmen kabul edilerek 9.170,00 TL ziynet bedelinin davalıdan alınarak davacıya ödenmesine ve fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Ziynet eşyası alacağının reddedilen kısmı 830,00 TL olup, karar tarihi itibariyle temyiz edilebilirlik sınırının altında kaldığından (HUMK m. 438/1) kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün 3/4 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir. Açıklanan sebeple davacı kadının bu yöne ilişkin temyiz isteğinin reddi gerekmiştir.

2.Davacı kadının boşanma davasının reddine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı kadının boşanma davasının reddine yönelik temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.