11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 23.01.2014 tarih ve 2013/66-2014/21 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı banka nezdinde faizsiz yatırım kredisi kullandığını, bu kredilerin Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı tarafından tahsis edildiğini, yatırımları teşvik amacı taşıdığını, davalının müvekkilinden habersiz 20.12.2012 tarihinde dönem komisyonu ve vergi adı altında 19.929,21 TL tahsil ettiğini, bu kesintilerin kredilerin tahsis amacına, mevzuata, mutabık kalınan kredi kullanım koşullarına aykırılık taşıdığını,

TBK'nın 20'nci maddesindeki genel işlem şartlarının yerine getirilmediğini, uygulamanın TMK'nın 2'nci maddesine de aykırılık taşıdığını ileri sürerek 19.929,21 TL'nin tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, akdedilen sözleşmenin 7/1'inci maddesi uyarınca müvekkilinin serbestçe faiz, komisyon oranı, fon kesintisi, vergiler dahil tüm masrafları uygulama ve tek taraflı olarak artırmaya yetkili olduğunu, 03.08.2011 tarih ve 9208 sayılı Genel Mektup ile kullandırılacak tarımsal krediler için dönemsel komisyon tahsilatının uygulamaya alındığını, 06.12.2011 tarih ve 9290 sayılı Genel Mektup uyarınca da riski bulunan bir yıldan uzun vadeli tüm tarımsal kredilere dönemsel komisyon uygulanmaya başlandığını, bu doğrultuda 20.12.2012 tarihinde davacının kredilerine 18.980 TL dönem komisyonu tatbik edildiğini, tacir olan müvekkilinin verdiği hizmetin karşılığında münasip bir ücret isteyebileceğini, davacının akdettiği sözleşme hükümlerini bilmesi gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, komisyon kesintisi uyuşmazlık konusu yapılan kredilerin bir tüketici kredisi olmadığı, davalı bankaca kararnameye dayalı olarak uygulanan ancak ticari nev'inden bir nakdi kredi niteliği taşıdığı, ilgili kararnamede ilan edilen şartların dışında kalan konularda, imzalanan Genel Kredi Sözleşmesi'ne göre kullandırıldığı, ayrıca davacının tacir olduğu, Türk Ticaret Kanunu'nun 18/2'nci maddesi uyarınca akdettiği sözleşme hükümlerini ve sonuçlarını bilmesi gerektiğinin kabul edildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.