11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada Hopa Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18/12/2013 tarih ve 2011/212-2013/277 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, 4 ortaklı olan müvekkili şirketin toplam 1/3 hissesine sahip davalıların 13.01.2004 tarihinde hisselerini diğer ortaklara devrettiğini, davalıların hisse bedellerini alarak şirketten ayrıldığını, bu konuda alınan kararın tüm ortaklar tarafından imzalandığını, noter onaylı karar defteri notere götürülerek 14.01.2004 tarihinde kararın bir örneğinin çıkartıldığını, bu şekilde kararın Ticaret Sicil Gazetesinde ilan edildiğini, davalıların şirketten ayrılmış olmalarına rağmen 24.03.2004 tarihinde 230.000,00 USD parayı şirket hesabından çektiklerini, davalılar hakkında mahkumiyet kararı verildiğini ileri sürerek, davalıların ortaklıktan ayrıldıklarının ve ortak olmadıklarının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, TTK'nun 520. maddesine uygun hisse devrinin söz konusu olmadığını, noter huzurunda yapılmayan hisse devrinin ortaklar arasında dahi ileri sürülemeyeceğini, hisse devrinin şirket pay defterine işlenmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, ortaklar arasında veya üçüncü bir kişiye hisse devrinin 6762 sayılı TTK'nın 520. maddesinde düzenlendiği, hisse devrinin noter huzurunda yapılması gerektiği, taraflar arasında kanunun emredici hükmüne uygun hisse devri yapılmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.