2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm taraflarca temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılama ve toplanan delillerden ve özellikle tanıklar ..., ... ve ...'ın beyanlarından; davalı erkeğin boşanmaya sebebiyet verecek nitelikteki kusurlu eylemlerinden sonra tarafların birlikte tatile gittikleri, otelde aynı odada kaldıkları, dolayısıyla davacı kadının, erkeğin bu kusurlu davranışlarını affettiği veya en azından hoşgörü ile karşıladığı anlaşılmaktadır. Bu tarihten sonra davalı erkeğin kusurlu bir davranışının varlığı kanıtlanamamıştır. Affedilen veya hoşgörü ile karşılanan olaylara dayanılarak ayrılık kararı verilemez. Bu nedenle; kadının davasının reddi gerekirken yazılı şekilde ayrılık kararı verilmesi isabetsiz olmuş ve bozmayı gerektirmiştir.