20. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü: K A R A R 1998 yılında yapılan kadastro sırasında ... Köyü, ... ada ... ve ... ada ... parsel sayılı taşınmazlar tarla niteliğiyle gerçek kişiler adına tapuya tesbit ve tescil edilmiştir. Davacı Hazine vekili, taşınmazların 1975 yılında yapılan 1744 sayılı Kanun 2. madde uygulaması sonucu Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı ve işlemin kesinleştiğini iddia ederek, tapu kaydının iptali istemiyle dava açmıştır. Hazine vekilinin, 16.01.2013 tarihli duruşmada 6292 sayılı Kanun kapsamında davadan vazgeçtiklerini açıklaması nedeniyle, mahkemece, davanın feragat nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dava, 1744 sayılı Kanunun 2. maddesi uygulamasına dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir. Yörede, 1942 yılında 3116 sayılı Kanun hükümlerine göre; yapılıp kesinleşen orman kadastro çalışması ile 1981 yılında kesinleşen aplikasyon ve 2. madde uygulaması vardır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre; mahkemece, Hazine vekilinin, 16.01.2013 tarihli duruşmada 6292 sayılı Kanun kapsamında davadan vazgeçtiklerini açıklaması gerekçe gösterilerek, davanın feragat nedeniyle reddine karar verilmiş ise de; 19/4/2012 tarihli ve 6292 sayılı “Orman Köylülerinin Kalkınmalarının Desteklenmesi ve Hazine Adına Orman Sınırları Dışına Çıkarılan Yerlerin Değerlendirilmesi İle Hazineye Ait Tarım Arazilerinin Satışı Hakkında Kanun”da düzenlenen vazgeçme, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 307. maddesi ve devamında düzenlenen teknik anlamda bir "davadan feragat" olmayıp, kanundan kaynaklanan ve davalının rıza ve muvafakatının da aranmadığı, kendine özgü "davanın geri alınması niteliğinde" bir vazgeçme olduğundan, davacının 6292 sayılı Kanun uyarınca davadan vazgeçmesi nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi ve 6292 sayılı Kanun gereğince sonuçlandırılan bu tür davalarda yargılama giderlerinin taraflar üzerinde bırakılması ve taraflar leh ve aleyhine vekâlet ücreti de takdir edilmemesi gerekirken, feragat nedeniyle davanın usûlden reddine ve davalı taraf lehine, Hazine aleyhine 1320.-TL vekâlet ücretine hükmedilmiş olması doğru değil ise de, bu yanılgının giderilmesi hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir. Bu sebeple; hükmün birinci bendinin kaldırılarak, yerine “Davacı Hazine, 6292 sayılı Kanun gereğince davasından vazgeçtiğinden karar verilmesine yer olmadığına," ibaresi ile hükmün vekâlet ücretine ilişkin dördüncü bendinin kaldırılarak, yerine "4- Her iki taraf leh ve aleyhine vekâlet ücreti takdirine yer olmadığına" ibaresi yazılmak suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.’nun 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu haliyle ONANMASINA 10/12/2013 günü oy birliği ile karar verildi.