2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından, kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden, davalı kadın tarafından ise, tamamı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesi uyarınca boşanma kararı verilebilmesi için evlilik birliğinin ortak hayatı sürdürmeleri eşlerden beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığının sabit olması gerekir. Mahkemece davacı erkeğin açmış olduğu boşanma davası, davacı erkeğin asıl kusurlu, davalı kadının az kusurlu olduğu gerekçesiyle kabul edilmişse de; mahkemece davalı kadına kusur olarak yüklenen hakaret vakıasına davacı erkeğin dilekçelerin karşılıklı verilmesi sırasında dayanmadığı anlaşılmaktadır. Dayanılmayan vakıa tarafa kusur olarak yüklenemez. Bunun yanı sıra davacı erkeğin sadakat yükümlülüğünü ihlal ettiği vakıasına ilişkin tanık beyanları da görgüye dayalı değildir. Bu sebeple sadakatsizlik vakıası da davacı erkeğe kusur olarak yüklenemez. Mahkemece davalı kadına yüklenen hakaret vakıasından başka davalının boşanmayı gerektiren başkaca kusurlu bir davranışı da ispat edilememiştir. Gerçekleşen duruma göre davanın reddi gerekirken, delillerin takdirinde hataya düşülerek yetersiz gerekçe ile boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.