2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece davacı erkeğin sadakat yükümlülüğüne aykırı davranarak başka kadınla evlilik hayatı kurduğu, eşinin ve çocuğunun bakım ve iaşesi ile ilgilenmediği, davalı kadının ise eşine hitaben "beni boşa seninle olmak istemiyorum" dediği, eşine ve ailesine hakaret ettiği, eşinin kardeşine tokat attığı gerekçeleriyle taraflar eşit kusurlu kabul edilerek boşanmalarına karar verilmiş ise de, davacı erkeğin dava dilekçesinde eşinin kardeşine fiziksel şiddet uygulamasına vakıa olarak dayanmadığı anlaşılmaktadır. Dayanılmayan vakıalar diğer tarafa kusur olarak yüklenemez. Gerçekleşen bu olaylar karşısında evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebebiyet veren olaylarda davacı erkeğin ağır kusurlu olduğunun, evlilik birliğinin devamında taraflar bakımından yarar kalmadığının ve Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesindeki boşanma koşullarının gerçekleşmiş bulunduğunun kabulü gerekir. Hal böyle iken mahkemece tarafların eşit kusurlu olduğunun kabulu doğru değil ise de; verilen boşanma kararı sonucu itibariyle doğru olduğundan davalı kadının, boşanma hükmüne yönelik temyiz itirazının reddi ile, hükmün kusur belirlemesine ilişkin gerekçesinin düzeltilmek suretiyle onanmasına karar verilmesi gerekmiştir. (HUMKm. 438/son)