2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-karşı davacı kadın tarafından her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına yol açan olaylarda kusurun tamamen davalı-karşı davacı kadında olduğu kabul edilerek, kadının karşı davasının reddine, erkeğin davasının kabulüyle boşanmaya karar verilmiş ise de; yapılan yargılama ve toplanan delillerden, davacı-karşı davalının, eşine bağımsız bir konut temin etmediği, onu eski eşinin annesi ile yaşamak zorunda bıraktığı, bu şekilde evlilik birliğinin kendisine yüklediği yükümlülükleri yerine getirmekten kaçındığı, eski kayınvalidesinin evlilik birliğine yönelik müdahalesine tepkisiz kaldığı, “eşimden vazgeçerim eski kayınvalidemden vazgeçmem dediği, sürekli eşinin yakınlarını arayarak “Al bu Meral'i götür istemiyorum; sevmiyorum; niye hala evimde duruyor” dediği ve eski kayınvalidesi ile birlikte eşini evden kovduğu anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu duruma göre, kadın da dava açmakta haklıdır. Öyleyse kadının davasının da kabulü ile boşanmaya karar verilecek yerde, davasının reddi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.