2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından; kusur belirlemesi, maddi tazminat ve yoksulluk nafakası yönünden, davalı tarafından ise; kusur belirlemesi, maddi tazminat miktarı, reddedilen manevi tazminat ve nafaka miktarları yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Mahkemece taraflar eşit kusurlu kabul edilerek boşanmaya hükmedilmiş ise de yapılan soruşturma ve toplanan delillerden, davalı kadının evlilik birliğinden kaynaklanan sorumluluklarını tam olarak yerine getirmemesi ve eşini sevmediğini söylemesi şeklindeki kusurlarına karşılık, davacı kocanın da eşine fiziksel şiddet uyguladığı ve birlik görevlerini yerine getirmediği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu olaylara göre boşanmaya neden olan olaylarda davalı kadına oranla, davacı (koca)'nın daha fazla kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Bu sebeple kadın yararına maddi tazminata (TMK.m.174/1) ve yoksulluk nafakasına (TMK.m.175) hükmedilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı (koca)'nın tüm, davalı (kadın)'ın ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2.Yukarıda 1. bentte açıklandığı üzere, davacı (koca)'nın boşanmaya sebep olan olaylarda ağır kusurlu olduğu ve bu kusurlu eylemlerin kadının kişilik haklarına saldırı niteliğinde bulunduğunun anlaşılmasına göre, kadın yararına uygun miktarda manevi tazminata (TMK.m174/2) hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde reddi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.