2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı tarafından kusur belirlemesi, reddedilen tazminat talepleri ve velayet yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2.Toplanan delillerden davalı-davacı erkeğe isnat edilen şiddet olayından sonra evlilik birliğinin devam ettiği anlaşılmaktadır. Bu nedenle davacı-davalı (kadın)'ın bu olayı affettiği en azından hoşgörü ile karşıladığının kabulü gerekir. Buna göre hoşgörü ile karşılanan olgulara dayanılamaz. Bunun yanında mahkemece davacı-davalının sabit kabul edilen kusurlu davranışları yanında davalı-davacının birlikte yaşamaktan kaçındığı anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında boşanmaya neden olan olaylarda davacı-davalı kadın daha ziyade kusurludur. Hal böyle iken tarafların eşit kusurlu kabul edilerek ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak davalı-davacı (erkek)'in boşanmanın eki niteliğinde maddi ve manevi tazminat taleplerinin (TMK.md.174/1-2) reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.