13. Ceza Dairesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Hükümlünün yokluğunda verilen 01/10/2002 tarihli hükümde ve 01/10/2002 tarihli ek kararında, yasa yoluna başvuru yönteminin "kararın sanığa ve katılanlara tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü veren mahkemeye bir dilekçe verilmesi veya zabıt katibine bir beyanda bulunulması suretiyle" şeklinde gösterilmesi gerekirken,

CMK’nun 232/6. maddesine aykırı olarak sadece, "yasa yolu açık olmak üzere" şeklindeki yanıltıcı ibarenin kullanılması suretiyle yasa yolu yönteminin eksik gösterilmesi nedeniyle sanığa 7201 sayılı Tebligat Kanununun 35. maddesi uyarınca yapılan tebligatın ve ek kararın tebliğinin hukuken geçersiz olduğu görülmekle, mahkemece gerekçeli kararın yöntemince tebliğ edilmesi gerektiği ve bu nedenle eski hâle getirme yoluna gidilebileceği gözetildiğinde, yerel mahkemenin temyiz isteğinin reddine ilişkin 12/04/2016 gün ve 2001/563 E. 2001/1965 K. sayılı ek kararına karşı bu kez süresinde yapılan itiraz yerinde görüldüğünden, red kararlarının kaldırılması ve temyizin de süresinde olduğunun kabulü gerektiği düşüncesiyle yapılan incelemede; 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca hükümlü yararına olan hükmün, 765 sayılı Yasanın ve 5237 sayılı Yasanın ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı ve bu doğrultuda, 5237 sayılı Yasaya göre suç oluşturan eylem nedeniyle, anılan Yasanın 61/1. maddesi uyarınca, temel cezanın ne şekilde saptanacağının belirlenmesi, arttırım ve indirim oranlarının takdiri, cezaya etkili olan yasal düzenlemelerin değerlendirilmesi ve bireyselleştirmenin yapılması için duruşma açılmasının zorunlu olduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlü ...'ın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 15.01.2018 tarihinde oybirliği ile kar