2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-karşı davacı kadın tarafından, kusur belirlemesi ve tazminatların reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Dosyadaki yazılara karamı dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2.Toplanan delillerden, boşanmaya neden olan olaylarda, eşine hakaret eden, yakınlarının eşine ağır sözlerle hakaret etmesine, tehditte bulunmalarına ve evlilik birliğine müdahalelerine ses çıkarmadığı anlaşılan davacı-karşı davalı erkek, birlik görevlerini yerine getirmemek için sık sık ortak konutu terk eden ve evliliğini maddi menfaat sağlamak için baskı aracı kullanan davalı-karşı davacı kadına nazaran daha ağır kusurlu olduğu anlaşılmaktadır. Durum böyle iken, mahkemece tarafların eşit kusurlu kabul edilmesi ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak davalı-karşı davacı kadının maddi (TMK. md. 174/1) ve manevi (TMK. md, 174/2) tazminat taleplerinin reddedilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.