2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm davacı tarafından yoksulluk nafakası, maddi ve manevi tazminat yönünden, davalı tarafından da velayet ve nafaka yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1.Davacı tanığı ...' nın beyanından " davalının kapısının kilidini değiştirip davacıyı eve almaması.." olayından sonra tarafların barıştıkları, ve evlilik birliğinin devam ettiği anlaşılmaktadır. Barışmalarından sonra davalıdan kaynaklanan evlilik birliğini temelinden sarsar nitelikte ve ortak hayatın devamını imkansız kılacak derecede bir hadisenin varlığı kanıtlanmamıştır. Türk Medeni Kanununun 166/3. maddesindeki hal dışında davalının kabul beyanı da sonuç doğurmaz. Bu bakımdan, davanın reddi gerekirken boşanmaya karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.Ne var ki bu yön temyiz edilmediğinden bozma sebebi yapılmamış, yanılğıya işaret edimekle yetinilmiştir.

2.Temyiz sebeplerine hasren yapılan incelemeye gelince:

a)Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

b)Toplanan delillerden, kadının boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği ve kusurunun daha ağır olmadığı anlaşılmaktadır.Türk Medeni Kanununun 175. maddesi gereğince davacı kadın yararına uygun miktarda yoksulluk nafakası takdiri gerekirken isteğin reddi doğru görülmemiştir.

c)Müşterek çocuklardan 2002 doğumlu ...' in dava süresince babasının yanında olduğu anlaşılmaktadır.Bu çocuk için dava tarihinden itibaren tedbir nafakası takdiri isabetsizdir.