2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacının 1996 doğumlu kızı "şizofreni" sebebiyle Türk Medeni Kanununun 405. maddesi uyarınca 23.2.2015 tarihinde verilen karar ile kısıtlanmış, babasının velayeti altına konulmuştur. Ergin çocuğun kısıtlanıp, velayet altında bırakılması halinde, bu çocuklarla ilgili olarak velayete ilişkin hükümler uygulanacaktır. Veli kural olarak velayetleri devam ettiği sürece çocuğun mallarını yönetme hakkına sahip ve bununla yükümlüdürler (TMK.md.352). Bu halde, hesap ve güvence vermezler. Velayet kusurları sebebiyle kaldırılmadıkça, veli çocuğun mallarını kullanma hakkına da sahiptir (TMK.md.354/1). Çocuğun bakımı, yetiştirilmesi ve eğitim için zorunluluk varsa hakim veliye çocuğun mallarına başvurma yetkisi tanıyabilir (TMK.md.356). Olayda, baba, ergin çocuğu üzerindeki velayet hakkına istinaden, bu çocuğun ihtiyaçlarında kullanılmak üzere, parasını çocuğun malvarlığından değil, kendi öz malvarlığından karşılamak suretiyle çocuk adına araç alımı için izin talebinde bulunmuştur. Alınmasına ihtiyaç duyulan araç, velinin kendi malvarlığından karşılanmak suretiyle alınacağına göre, bu halde izne ihtiyaç bulunmamaktadır. Karayolları Trafik Yönetmeliğinin 74. maddesi gereğince kanuni temsilci olan velinin bu aracın kullanımından dolayı ileride doğabilecek hukuki ve cezai sorumlulukları kabul ettiğine dair noterden tanzim ve tasdik edilmiş taahhütname verme zorunluluğu karşısında velinin kısıtlı adına araç alımı için hakimden izin talebinde bulunmakta hukuki yarar ve kanuni gereklilik yoktur. Verilen karar açıklanan sebeple sonucu bakımından doğru olduğundan onanması gerekmiştir.