2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı erkek tarafından, kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2.Toplanan delillerden; tarafların her ikisinin de çalıştığı, birbirlerine yakın, düzenli ve sürekli gelirlerinin bulunduğu, Türk Medeni Kanununun 175. maddesindeki koşulların davacı kadın yararına oluşmadığı göz önünde bulundurulmadan davacının yoksulluk nafakası talebinin kabulüne karar verilmesi doğru bulunmamış ve bozmayı gerektirmiştir,

3.Davacı kadın tanıklarının, davalı erkeğin davacı kadına şiddet uyguladığı, hakaret ettiği ve evden kovduğuna yönelik beyanları davacı kadından aktarılan beyanlar olup, hükme esas alınamaz. Gerçekleşen bu durumda davalı kocanın evlilik birliğine ilişkin görevlerini yerine getirmemesi tek başına davacının kişilik haklarına saldırı olarak değerlendirilemez. Bunun dışında davalıdan kaynaklanan davacının kişilik haklarına saldırı teşkil eden maddi bir olayın varlığı da kanıtlanamamıştır. O halde davacının manevi tazminat isteğinin (TMK md. 174/2) reddi gerekirken, kabulü isabetsiz olmuş ve bozmayı gerektirmiştir.