2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı erkek tarafından, kadının kabul edilen boşanma davası, kusur belirlemesi, reddedilen tazminat talepleri, yoksulluk nafakası ve velayet düzenlemesi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2.Kendi isteği ile işinden ayrılan tarafa yoksulluk nafakası verilemez. Mahkemece, ''boşanma yüzünden eşit kusurlu davacı-karşı davalının yoksulluk içerisine düştüğü, sürekli ve yeterli bir gelirinin olmadığı, geçimine yetecek bir servetinin bulunmadığı ve kendi rızası ile yeterli gelir getiren işten ayrıldığı hususu da dikkate alınarak'' davacı-karşı davalı kadın lehine yoksulluk nafakasına (TMK.md.175) hükmolunmuş ise de, mahkemenin de kabulünde olduğu üzere kendi isteği ile işinden ayrılan davacı-karşı davalı kadın lehine yoksulluk nafakasına hükmolunamayacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.