2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece, "evlilik birliğinin temelinden sarsıldığı bu sonuca ulaşılmasında davacının davalıya göre daha ağır kusurlu olduğu, az kusurlu olan davalının davaya karşı çıkmasının hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmadığı" gerekçesiyle dava reddedilmiştir. Oysa davacının mahkemece sabit görülen kusuru yanında, davalının da eşine fiziki şiddet uyguladığı, evlilik birliğine ilişkin yükümlülüklerini yerine getirmediği yapılan soruşturma ve toplanan delillerden anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan bırakmayacak nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabit olup, bu sonuca ulaşılmasında tarafların her ikisi de aynı oranda kusurludur. Diğeriyle aynı oranda ve boşanmayı gerektirecek ağırlıkta kusurlu olan tarafın, davaya karşı çıkması boşanma kararı verilmesi bakımından önem taşımaz. Olayların gelişimi karşısında davacı dava açmakta haklıdır. Gerçekleşen bu durum karşısında boşanmaya karar verilmesi gerekirken, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.