2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-karşı davacı kadın tarafından, kusur belirlemesi, reddedilen tazminatlar ve nafakaların miktarı yönünden; davacı-karşı davalı erkek tarafından ise karşı davanın kabulü, kusur belirlemesi, reddedilen tazminatlar ve yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı erkeğin tüm, davalı-karşı davacı kadının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2.Mahkemece, boşanmaya neden olan olaylarda, tarafların eşit kusurlu oldukları gerekçesiyle, her iki tarafın davaları kabul edilerek boşanmalarına karar verilmiş ise de; yapılan yargılama ve toplanan delillerden; davacı-karşı davalı erkeğin mahkemece kabul edilen kusurlu davranışlarına karşılık, kadının eşine karşı aşırı kıskançlık gösterdiği ve hakaret ettiği, eşinin arkadaşına iftira attığı, eşinin annesine hakaret ettiği ve ailesine saygısız davrandığı kabul edilmiş ise de; tanık olarak dinlenen kayınvalidenin tarafların yanında 40 gün kaldığına ve bu süre içinde kendisine karşı olumsuz bir davranışta bulunulmadığına dair beyanı karşısında evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında ve boşanmaya neden olan hadiselerde erkeğin, kadına göre daha ağır kusurlu olduğunun kabulü gerekmektedir. Mahkemenin, tarafları eşit kusurlu kabul etmesi ve bu hatalı kusur belirlemesine göre, davalı-karşı davacı kadının maddi ve manevi tazminat taleplerinin (TMK.md.174/1-2) reddi doğru olmamıştır.