2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Mahkemece taraflar eşit kusurlu kabul edilerek boşanmaya karar verilmiştir.

Yapılan yargılama ve toplanan deliller ile, mahkemece taraflara yüklenen kusur durumlarına göre boşanmaya sebep olan olaylarda davacı erkeğin daha ağır kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Davalı kadının da birlik görevlerini yerine getirmemek suretiyle kusuru gerçekleştiğine göre boşanma kararına itiraz etmesi hakkın kötüye kullanılması niteliğindedir. Davacı erkeğin davası yönünden Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesi koşulları gerçekleşmiş olup, boşanma kararı sonucu itibarıyla doğru olduğundan davalı kadının bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile boşanmaya ilişkin hükmün kusura ilişkin gerekçesi değiştirilmek suretiyle (HUMK.md.438/son) onanmasına karar verilmesi gerekmiş, aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

2.Yukarıda l. bentte açıklandığı üzere, boşanmaya sebep olan olaylarda davacı erkek ağır kusurlu olduğuna bu kusurlu davranışlar kadının kişilik haklarına saldırı teşkil edecek nitelikte bulunduğunun anlaşılmasına göre davalı kadın lehine uygun miktarda maddi ve manevi tazminat (TMK.md.174/1-2) takdiri gerekirken, hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak bu taleplerin reddi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.