2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından kadının davasının kabulü yönünden; davalı-karşı davacı kadın tarafından ise erkeğin davasının kabulü ile reddedilen yoksulluk nafakası ve tazminat talepleri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı-karşı davalı erkek terk sebebine (TMK m.

164.dayalı boşanma davası açmış, davalı-karşı davacı kadın ise evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebine (TMK m. 166/1) dayalı karşı boşanma davası açmıştır. Mahkemece davacı-karşı davalı erkeğin az, davalı-karşı davacı kadının ağır kusurlu olduğu belirtilerek, her iki davanın da kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilmiş ise de mahkemece yapılan yargılama ve toplanan delillerden davacı-karşı davalı erkeğin boşanmayı gerektirir kusurlu bir davranışı ispatlanamamıştır. Bu durumda davalı-karşı davacı kadının TMK m. 166/1 maddesine dayalı karşı boşanma davasının reddine karar verilecek yerde delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek kadının davasının kabulüne karar verilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.