2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı kadın tarafından kişisel ilişki yönünden; davalı-davacı erkek tarafından ise her iki dava ve tedbiren kişisel ilişki yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 27.02.2018 günü duruşmalı temyiz eden davalı ... geldi. Karşı taraf temyiz eden davacı ... ve vekilleri gelmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle, davalı-davacı erkek temyiz dilekçesinde boşanma davasının kabul edilmesi gerektiği yönünde itirazlarını ileri sürmüş ise de, davalı-davacı erkek kadının davasına karşı sunduğu karşı dava ve cevap dilekçesi başlıklı dilekçesinde boşanma talebinin bulunmadığı, karşı davasının münhasıran maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin olduğunun anlaşılmasına göre, davacı-davalı kadının tüm, davalı-davacı erkeğin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2.Davalı-davacı erkeğin tazminat davasının reddine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi sonucunda;

Davalı-davacı erkeğin maktu harç yatırarak açtığı karşı davasındaki talebinin münhasıran Türk Medeni Kanununun 174/1-2. maddesine dayalı maddi ve manevi tazminat isteğine yönelik olduğu anlaşılmaktadır. Aleyhinde boşanma davası açılmış olan eş, bu dava içinde yazılı olarak maddi ve manevi tazminat isteyebilecekken, bu isteklerini bağımsız, bir dava ile ileri sürmesi halinde nisbi harç yatırmak zorundadır. Davalı-davacı (erkek), karşı davasıyla ilgili maktu harç yatırdığına göre, talep edilen maddi ve manevi tazminat miktarları üzerinden nispi peşin harç noksanlığının tamamlanması (Harçlar Kanunu m. 30-32) için davalı-davacıya süre verilmesi, harç noksanlığının tamamlanması halinde maddi ve manevi tazminat isteği hakkında hüküm kurulması gerekirken açıklanan yönde işlem yapılmadan yargılamaya devamla işbu taleplerin esası hakkında hüküm kurulması doğru olmamıştır.