8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü. K A R A R

Davacı alacaklı 15.04.2013 başlangıç tarihli yazılı kira akdine dayanarak 20.10.2015 tarihinde haciz ve tahliye talepli olarak başlattığı icra takibi ile toplam 4.400,00 TL kira alacağının faiziyle tahsilini talep etmiş, davalı borçlu adına çıkartılan ödeme emrine ilişkin tebligat iade edilmiştir. Davalı borçlu 10.11.2015 tarihli itiraz dilekçesinde, böyle bir borcu bulunmadığını bildirerek takibe ve borca itiraz etmiştir. Ödeme emrine davalı borçlu tarafından itiraz edilmesi üzerine, davacı alacaklı icra mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılması isteminde bulunmuştur.

Mahkemece, bilirkişi raporu uyarınca davanın kısmen kabulüne, asıl alacak 3.105,00 TL, faiz 428,65 TL üzerinde itirazın kaldırılmasına, takibin devamına, fazlaya ilişkin talebin reddine, ödeme emrinin tebliğinden itibaren 30 günlük süre içerisinde ödeme yapılmadığından dolayı davalının dava konusu taşınmazdan temerrüt nedeniyle tahliyesine karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dava, kira alacağının tahsili için başlatılan takibe itirazın kaldırılması istemine ilişkindir.

1.Davalının vekilinin alacağa ilişkin temyiz itirazları yönünden;

İİK'nun 4949 sayılı Kanun'la Değiştirilen 363/1. maddesinin son cümlesindeki kesinlik sınırının aynı Kanunun Ek 1. maddesinin 1. fıkrası uyarınca 01.01.2016 tarihinden itibaren artırılan miktarı dikkate alındığında temyize konu değerin 6.310,00 TL'yi geçmediği anlaşıldığından mahkeme kararının temyiz kabiliyeti yoktur. Açıklanan nedenle davalı vekilinin alacağa yönelik temyiz dilekçesinin REDDİNE,

2.Davalı vekilinin tahliyeye yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Davacı 15.04.2013 başlangıç tarihli yazılı kira akdine dayanarak 20.10.2015 tarihinde davalı aleyhine tahliye talepli icra takibi başlatarak 4.400,00 TL kira alacağının tahsilini talep etmiştir. Davalı borçlu ödeme emrine itiraz ederek borcu bulunmadığını bildirmiştir. İtiraz üzerine İcra Hukuk Mahkemesine açılan davada davacı vekili dava dilekçesi ile davalı kiracının dava konusu taşınmazı tahliye ettiğini belirterek sadece itirazın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

HMK.nun 26.maddesi uyarınca, taleple bağlılık ilkesi gereği Hakim tarafların talebi ile bağlı olup, talepten fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Bu nedenle mahkemece tahliye talep edilmediği halde davalının tahliyesine de karar verilmesi doğru değil ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi için hükmün bozularak yeniden yargılama yapılmasında yarar görülmediğinden hüküm fıkrasından kiralananın tahliyesi ile ilgili 3 numaralı bendin çıkartılarak hükmün 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen Geçici 3. madde hükmü gözetilerek HMUK’nın 438. maddesi uyarınca düzeltilmesine ve bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 21/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.