2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı erkek tarafından kusur belirlemesi, kadın lehine hükmolunan tazminat, nafaka ve ziynet yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı erkeğin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2.Mahkemece, boşanmaya sebep olan olaylarda davalı-karşı davacı erkek kadına göre ağır kusurlu kabul edilerek boşanma kararı verilmiş ise de mahkemece belirlenen ve gerçekleşen kusurlu davranışlara göre taraflar eşit kusurludur. Eşit kusurlu eş lehine tazminata hükmedilemez. Hal böyle iken davacı-davalı erkeğin daha ağır kusurlu olduğunun kabulü ile bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak davalı-karşı davacı kadın lehine maddi tazminata (TMK m. 174/1) hükmedilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

3.Davacı kadın düğünde takılan ziynet eşyalarının aynen olmadığı taktirde bedelini talep etmiştir.

Bu talep boşanmanın eki niteliğinde olmayıp nispi harca tabidir. Yatırılan başvurma harcı bu talebi de kapsar. Mahkemece, bu taleple ilgili nispi ilam harcının tamamlanması için, Harçlar Kanununun 30-32. maddeleri gereğince davacıya süre verilmesi, harç tamamlandığı takdirde bu hususla ilgili taraf delillerinin toplanıp gerçekleşecek sonucu uyarınca bir karar verilmesi, aksi takdirde Harçlar Kanununun 30. maddesinde gösterilen usul çerçevesinde hareket edilmesi gerekirken, bu yön nazara alınmadan yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.