2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek tarafından kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden; davalı-davacı kadın tarafından ise erkeğin kabul edilen boşanma davası ile kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakaların miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı kadının tüm, davacı-davalı erkeğin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2.Mahkemece; "davacı-davalı erkeğin eşinin hastalığı döneminde onunla ilgilenmediği, davalı- davacı kadının ise ortak konutu terk ettiği, taraflar arasında bir süredir cinsel birliktelik ve duygusal beraberlik kalmadığı, davacı-davalı erkeğin eşinin evi terketmesinden sonra onunla iletişimi kestiği" gerekçesiyle boşanmaya sebep olan olaylarda davacı-davalı erkeğin kadına nazaran ağır kusurlu olduğu kabul edilmiş ise de; toplanan delillerden mahkemenin de kabulünde olduğu üzere; davacı-davalı erkeğin eşinin hastalığına ilgisiz olduğu, davalı-davacı kadının da Almanya'ya yerleşmek amacıyla ortak konutu terkettiği ve birlik görevlerini yerine getirmediği anlaşılmaktadır. Tarafların gerçekleşen bu kusurlu davranışlarına göre boşanmaya sebep olan olaylarda eşit kusurlu olduklarının kabulü gerekir. Bu husus gözetilmeden davacı-davalı erkeğin ağır kusurlu olduğunun kabulü doğru olmamıştır.

3.Yukarıda 2. bentte açıklandığı üzere boşanmaya sebebiyet veren vakıalarda taraflar eşit kusurludurlar. Eşit kusurlu eş yararına maddi ve manevi tazminata hükmedilemez. O halde, kadının maddi ve manevi tazminat talebinin reddine karar vermek gerekirken, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.