8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü. K A R A R

Dava dilekçesinde, davacıların murislerinden 11.01.1941 tarihinde ölen ...'nin eşi ...'ın 1943 olan ölüm tarihinin 1940 olarak düzeltilmesi istenilmiş; mahkemece, ...'nin ölüm tarihinin 1940 olduğunun tespitine dair verilen karar TMK 501. maddesi gereği son mirasçı sıfatı ile Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dava, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36. maddesi kapsamında nüfus kayıt (ölüm tarihinin düzeltimi) düzeltme istemine ilişkindir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; davacıların anneanneleri ... birinci eşi H...l'den sonra ölüm tarihi düzeltilmek istenen ... ile evlendiği, mevcut nüfus kayıtlarına göre ...'nin altsoy ve kardeşi olmaksızın 24.01.1970 tarihli ... Mahallesi Muhtarlığı'nca tanzim edilen ölüm tutanağı ile ölüm tarihinin 1943 olarak tescil edildiği, eşi ...'nin ise 11.01.1941 tarihinde öldüğü, eldeki davanın davacıları tarafından aynı taleple ilgili açtıkları davanın ...

2.Asliye Hukuk Mahkemesinin 21.11.2006 gün ve 2006/1-484 sayılı dosyası üzerinden karara bağlandığı ve mahkemece ispatlanamayan davanın reddine karar verildiği gün eldeki davanın açıldığı anlaşılmaktadır.

Nüfus kayıtlarının düzenli ve gerçeğe uygun olarak tutulması kamu düzeni ile ilgilidir. Bu bakımdan hakim resen araştırma ilkesinin sonucu olarak kendiliğinden delil toplama yetkisine sahiptir.Nüfus kayıtlarındaki istemlerle ilgili davalarda, mahkemelerin hiçbir kuşku ve duraksamaya neden olmaksızın doğru sicil oluşturmak zorunluluğu bulunduğundan, mahkemece sadece taraf ve tanık beyanları ile yetinilmeyip, resen, yaşı itibari ile ölüm olayını bilebilecek tanıkları araştırıp dinleyerek ve olayla ilgili ... Cumhuriyet Başsavcılığının 2006/3615 soruşturma sayılı dosyasının akibeti de araştırılıp, yukardaki açıklamalar da dikkate alınarak, ...'ın gerçek ölüm tarihinin tespitine karar verilmesi gerekirken 1940 veya 1943 yılları dikkate alındığında 1933 doğumlu çocuk yaştaki tanığın beyanları yeterli kabul edilerek davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.