2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm taraflarca temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Anayasanın 141/3. maddesi "Bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır." buyurucu hükmünü içermektedir. Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297. maddesinde de, kararın kapsayacağı hususlar ayrıntılı biçimde belirtilmiş olup, bu maddenin 1. fıkrasının 3. bendine göre; mahkeme kararlarında iki tarafın iddia ve savunmalarının özeti, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususlar, çekişmeli konular hakkında toplanan deliller, delillerin tartışılması, ret ve üstün tutulma nedenleri, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebebin açıkça gösterilmesi zorunludur. Mahkemece tarafların eşit kusurlu olduğu belirtilerek boşanmalarına karar verilmiş ancak tarafların "kusurlu davranışlarının neler olduğu" gösterilmemiştir. Mahalli mahkemece, taraflara yüklenen kusurlu davranışları Yargıtay denetimine elverişli şekilde gerekçeli olarak açıklamak zorundadır. Bu nedenle, gerekçesiz şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olduğundan bozmayı gerektirmiştir.

2.Mahkemece, bir yandan davacıya kusur isnat edilemeyeceği belirtilmiş, diğer yandan ise tarafların eşit kusurlu oldukları ifade edilmiştir. Bu suretle gerekçenin kendi içerisinde çelişki yaratılmıştır. Hükmün gerekçe bölümünde yaratılan bu çelişki dahi tek başına bozma sebebi oluşturduğundan, hükmün bu sebeple de bozulması gerekmiştir.