2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı kadın tarafından erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi ile tazminat ve yoksulluk nafakası taleplerinin reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı- karşı davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2.Mahkemece boşanmaya sebebiyet veren vakıalarda davalı-karşı davacı kadın ağır kusurlu bulunarak her iki tarafın boşanma davasının kabulüne karar verilmiş ise de; yapılan yargılama ve toplanan delillerden, davalı-karşı davacı kadının kabul edilen ve gerçekleşen kusurlu davranışları yanında her iki tarafda fiziksel ve psikolojik bir sorun olmamasına rağmen davacı-karşı davalı erkeğin de cinsel ilişkiyi gerçekleştiremediği anlaşılmakla erkeğin kadına göre daha fazla kusurlu olduğunun kabul edilmesi gerekir. Bu husus nazara alınmadan, kadının ağır kusurlu kabul edilmesi doğru olmamıştır.

3.Yukarıda 2. bentte açıklandığı üzere boşanmaya sebebiyet veren vakıalarda davacı-karşı davalı erkek ağır kusurlu olup, kadının boşanma ile eşinin maddi desteğini yitireceği ve bu kusurlu davranışların aynı zamanda kadının kişilik haklarına saldırı teşkil eder nitelikte olduğu anlaşılmaktadır. Kadın yararına Türk Medeni Kanununun 174/1-2 maddesi koşulları oluşmuştur. O halde kusurun ağırlığı tarafların ekonomik ve sosyal durumları ile hakkaniyet kuralları gözetilerek kadın yararına uygun miktarda maddi ve manevi tazminata (TMK m. 174/1-2) karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde reddi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

4.Davalı-karşı davacı kadın 28.05.2015 tarihli celsedeki beyanında, kimya bölümü mezunu olarak sağlık sektöründe çalıştığını yasa değişikliği nedeni ile çalıştığı iş yerinden ayrılmak zorunda kaldığını beyan etmiştir. Davalı-karşı davacı kadının çalıştığı işten kendi isteğiyle mi yoksa yasa gereği zorunlu olarak mı ayrıldığı hususunun araştırılarak gerçekleşecek sonucu uyarınca bir karar verilmek üzere hükmün yoksulluk nafakası (TMK m.175) yönünden bozulması gerekmiştir.