2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı kadın tarafından erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, tazminatların reddi ve nafaka miktarları yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yersizdir.

2.Mahkemcce taraflar eşit kusurlu kabul edilerek boşanmalarına ve davacı kadının maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddine karar verilmiş ise de; yapılan yargılama ve toplanan delillerden, davacı-davalı kadına kusur olarak yüklenen eşine karşı bıçak çekme eyleminden sonra tarafların birlikte yaşamaya devam ettikleri anlaşılmaktadır. Davalı-davacı erkek, kadının bu davranışını affetmiş en azından hoşgörü ile karşılamıştır. Affedilen veya hoşgörü ile karşılanan olayların taraflara kusur olarak yüklenemeyeceği, tarafların mahkemece kabul edilen ve gerçekleşen kusurlu davranışları yanında, davalı-davacı erkeğin güven sarsıcı davranışlarda bulunduğunun anlaşılmasına göre boşanmaya sebebiyet veren vakıalarda erkeğin ağır kusurlu olduğunun kabulü gerekirken tarafların eşit kusurlu kabul edilmesi ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak, şartları oluştuğu halde kadının maddi ve manevi tazminat (TMK m. 174/1-2) isteğinin reddi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.