2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından; kusur belirlemesi, reddedilen tazminat talepleri ve nafaka miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı kadının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2.Mahkemece, taraflar eşit kusurlu kabul edilerek boşanmaya karar verilmiştir.

Yapılan yargılama ve toplanan delillerden; tarafların mahkemece belirlenen ve gerçekleşen kusurlu davranışları yanında, davalı erkeğin eşine fiziksel şiddet de uyguladığı anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında, boşanmaya neden olan olaylarda davalı erkeğin, davacı kadına nazaran daha ağır kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Bu husus gözetilmeden tarafların eşit kusurlu olduğunun kabulü doğru olmamıştır.

3.Yukarıda 2. bentte açıklandığı üzere boşanmaya sebebiyet veren olaylarda davalı erkek ağır kusurlu olup, gerçekleşen kusurlu davranışlar aynı zamanda kadının kişilik haklarına saldırı teşkil eder niteliktedir. Kadın yararına TMK m.174/1-2 koşulları oluşmuştur. Tarafların ekonomik durumları gerçekleşen kusurun ağırlığı ve hakkaniyet ilkesi gözetilerek kadın yararına maddi ve manevi tazminat takdiri gerekirken, yazılı şekilde bu isteklerin reddi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.