2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından, kusur belirlemesi ve nafakalar yönünden, davalı-karşı davacı kadın tarafından ise, kusur belirlemesi, maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle yapılan yargılama ve toplanan delillerden davacı-karşı davalı erkeğin dön ihtarı çekerek kadından kaynaklanan kusurlu davranışları affettiği, davalı-karşı davacı erkeğin mahkemece kabul edilen ve gerçekleşen kusurlu davranışları yanında erkeğin ailesinin kadına karşı kısır olduğu şeklinde söylemlerde bulunduğu ve bunu çevreye yaydıkları, boşanmaya sebebiyet veren olaylarda erkeğin tamamen kusurlu olduğu anlaşılmakla davacı-karşı davalı erkeğin ve davalı-karşı davacı kadının aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2.Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davalı-karşı davacı kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

3.Boşanmaya sebebiyet veren vakıalarda davacı-karşı davalı erkek tamamen kusurludur. Gerçekleşen kusurlu davranışlar kadının kişilik haklarına saldırı teşkil eder niteliktedir. Boşanma sonucu kadın en azından eşinin maddi desteğini kaybetmiştir. Kadın yararına Türk Medeni Kanunu'nun 174/1-2 koşulları oluşmuştur. O halde tarafların ekonomik ve sosyal durumları, gerçekleşen kusurların ağırlığı ve hakkaniyet kuralları gözetilerek davalı-karşı davacı kadın yararına maddi ve manevi tazminat verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.